Βασική προϋπόθεση για την ορθολογική ανάπτυξη των ανθρώπινων δραστηριοτήτων, όπως ο τουρισμός-αναψυχή, είναι ένα σταθερό και ξεκάθαρο θεσμικό πλαίσιο που θέτει τις βασικές αρχές, κανόνες και προτεραιότητες για το πώς αναπτύσσονται οι δραστηριότητες και οι σχετικές υποδομές (γενικές και ειδικές) στο χώρο. Αυτό είναι και το βασικό αντικείμενο του χωροταξικού (και πολεοδομικού) σχεδιασμού στην σύγχρονη εποχή.
Οι αρχές, οι κανόνες και προτεραιότητες προσδιορίζουν το πού (σε ποιες περιοχές καταρχήν) και πώς (με ποιους όρους κλπ.) κτίζονται τα τουριστικά καταλύματα (κάθε τύπου) και οι τουριστικές εγκαταστάσεις (π.χ. λιμένες, συνεδριακά κέντρα, κέντρα θαλασσοθεραπειας, γκολφ, κλπ.), άρα προσδιορίζουν το βασικό πλαίσιο δόμησης και λειτουργίας για τις τουριστικές μονάδες και τις επενδύσεις στον τουρισμό.
Είναι σαφές ότι στην προοπτική ανάπτυξης του τουρισμού είναι απαραίτητος ο επαναπροσδιορισμός του συστήματος πολεοδομικού-χωροταξικού σχεδιασμού, το οποίο βασικά αναπτύχθηκε από τις αρχές της δεκαετίας του ’80, προφανώς μέσω μιας διαδικασίας διαβούλευσης με τον ιδιωτικό τομέα, τους κοινωνικούς εταίρους, την περιφερειακή και τοπική αυτοδιοίκηση και τους αρμόδιους φορείς της κεντρικής διοίκησης.
Σκοπός της μελέτης είναι η διαμόρφωση περιγράμματος προτάσεων/ στρατηγικών κατευθύνσεων για την εκλογίκευση και απλοποίηση του συστήματος χωροταξικού σχεδιασμού, με τρόπο ώστε να διευκολύνεται η τουριστική ανάπτυξη και να προστατεύεται το περιβάλλον.